Νέες Κυκλοφορίες
ΣΤΙΣ ΠΕΖΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
54 εικονογραφημένες σελίδες με απεικονίσεις τοπίων φύσης και πολιτισμού, χλωρίδας και πανίδας, αγαθών και δημιουργημάτων του ανθρώπου!
ΠρολογίζουνΜανόλης Κορρές Ομότιμος Καθηγητής ΕΜΠ, ΑκαδημαϊκόςΓιάννης ΤσιαούσηςΠροέδρος του Σωματείου «Άνθη της Πέτρας»Καθηγητής Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης
Με την υποστήριξηΕΘΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ«ΑΝΘΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ» Φίλοι Παραδοσιακής ΑρχιτεκτονικήςΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ
Oι αναβαθμίδες καλλιέργειας, γνωστές ανά το πανελλήνιο ως «πεζούλες» αποτελούν σημαντικό κεφάλαιο της φυσικής και πολιτισμικής μας κληρονομιάς που δεν έχει τύχει ουσιαστικής αξιολόγησης και αξιοποίησης. Στο προσκήνιο, τα τελευταία χρόνια, τις έχει φέρει η συγκυρία της κλιματικής αλλαγής για τη μεγάλη σημασία τους, ως πράσινη υποδομή, στη διατήρηση φυσικών πόρων σχετικών τόσο με την πρωτογενή παραγωγή (έδαφος, νερό, βιοποικιλότητα), όσο και με την ασφάλεια ζωών και οικοσυστημάτων, λόγω της ανασχετικής δράσης τους στις επιπτώσεις των ακραίων φαινομένων που προκαλούν οι κλιματικές διακυμάνσεις. Με τη μνήμη ανθρώπου που σε τρυφερή ηλικία βίωσε το λυκόφως της λειτουργίας τους, την οπτική του ερευνητή που υπήρξε για τουλάχιστον 25 χρόνια, αλλά και την εμπειρία μιας υπερφιλόδοξης προσπάθειας που ηγήθηκε για λειτουργική αποκατάσταση αναβαθμίδων σε μεγάλη κλίμακα στο Αιγαίο, η συγγραφέας, σε αυτό το βιβλίο, απευθύνεται σε όσους μπορούν ακόμη να έχουν όραμα για εκείνο που μπορεί να φαίνεται ακατόρθωτο, αλλά ίσως αποτελεί τη μόνη μας ελπίδα απέναντι στη λαίλαπα της κλιματικής αλλαγής· αντλώντας γνώση από το παρελθόν, προσβλέποντας σε ένα ανθρώπινο μέλλον, υπερασπίζοντας τη φύση που ξέρει καλύτερα.
Λίγα λόγια για τη συγγραφέαΗ Θεοδώρα Πετανίδου, Ομότιμη Καθηγήτρια Οικολογίας και Οικογεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, γεννήθηκε στη Μακρυνίτσα της Κερκίνης, Όρους και Λίμνης, αλλά πολύ νωρίς ενέδωσε στην ομορφιά των άνυδρων και γυμνών τοπίων της μεσημβρινής Ελλάδας, όταν το 1970 η οικογένειά της μετοίκησε στην Αθήνα. Οι φαρμακευτικές και βιολογικές σπουδές την οδήγησαν σε μονοπάτια επιστημονικώς ανεξιχνίαστα στην Ελλάδα, στους τομείς της οικογεωγραφίας της Μεσογείου, της πολιτισμικής οικολογίας, θέματα που θεραπεύει με συνέπεια. Λατρεύει τα συστήματα των ακραίων συνθηκών για τη ζωή, γι’ αυτό και ασχολήθηκε με το καθαυτό Αιγαίο και μάλιστα σε γνωστικά αντικείμενα καινούργια, που η ίδια εισήγαγε στην ελληνική έρευνα: την επικονίαση, στα μεσογειακά οικοσυστήματα και στα εμβληματικά όρη· τη γεωγραφία και τον πολιτισμό του αλατιού και των αλυκών· τις αναβαθμίδες καλλιέργειας του Αρχιπελάγους, που υπό συνθήκες ανέχειας και απομόνωσης έκαναν την ανθρώπινη διαβίωση δυνατή και τον πολιτισμό του Αιγαίου παγκόσμια διαχρονική αναφορά. Πάντως, κύριο ερευνητικό της αντικείμενο αποτελεί η αρχαιότερη ίσως σχέση αμοιβαιότητας μεταξύ ανώτερων οργανισμών στον πλανήτη: η οικολογία της επικονίασης, εμφαίνοντας στις σχέσεις ανθοφόρων φυτών με επικονιαστές, κυρίως με τις πολυπληθείς αγριομέλισσες του Αιγαίου. Μεγάλο τμήμα της πρόσφατης έρευνάς της αφορά στη βιοποικιλότητα και βιογεωγραφία των επικονιαστών, καθώς και τις απειλές που αντιμετωπίζουν, τελευταία και εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής. Με τις πεζούλες του Αιγαίου ασχολείται αδιάλειπτα από το 1999, εμπειρία που οδήγησε στην πενταετή προσπάθεια για λειτουργική αποκατάσταση των αναβαθμίδων της Άνδρου, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού έργου LIFE TERRACESCAPE (2017-2022), του οποίου υπήρξε συντονίστρια. Έχει συγγράψει πλήθος επιστημονικών εργασιών δημοσιευμένων σε περιοδικά υψηλής επιστημονικής απήχησης, και για σειρά ετών συγκαταλέγεται μεταξύ του ανώτερου 2% των επι-στημόνων συγγραφέων του κόσμου βάσει της αναγνωσιμότητας του έργου τους και αναφοράς σε αυτό. Σημαίνουσες μονογραφίες-βιβλία της, στην ελληνική: «Άλας: Το αλάτι στην Ευρω-παϊκή Ιστορία και τον Πολιτισμό» (Ελληνικές Αλυκές Α.Ε., 1977), «Αναβαθμίδες του Αιγαίου: το παράδειγμα των Δωδεκανήσων» (Εκδόσεις Παρισιάνου, 2015) «Αναβαθμίδες καλλιέργειας: μια περιήγηση στα χωράφια του πολιτισμού του Αιγαίου, της Μεσογείου» (Terracescape-Broken Hill Publishers LTD, 2021). Σημαντικό επίτευγμα, η υποδομή «Μελισσοθήκη του Αιγαίου», μια μοναδική συλλογή επικονιαστών από το Αιγαίο και την ευρύτερη περιοχή. Την τελευταία δεκαετία, ασχολείται με την εκλαΐκευση της επιστημονικής γνώσης μέσω λόγου και τέχνης, στοχεύοντας στην ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και αλλαγή συμπεριφοράς πολιτών και επαγγελματιών· συχνά, στο πλαίσιο εφαρμοστικών προγραμμάτων, π.χ. LIFETERRACES-CAPE (lifeterracescape.aegean.gr/), LIFE 4 POLLINATORS (life4pollinators.eu/).
24,00 €
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ-1922
36 εικονογραφημένες σελίδες με πλούσιο φωτογραφικό υλικό!
Βιβλίο μνήμης και γνώσης για τη Μικρασιατική Εκστρατεία και Καταστροφή. Για τη μεταχείριση των λαών που γίνεται χωρίς σεβασμό στην ιστορία και τα δικαιώματά τους. Για τους πρόσφυγες από κάθε σημείο της γης που δοκιμάζονται σκληρά μέσα από αντιξοότητες, πασχίζοντας άλλοτε και σήμερα, να βρουν μια θέση στον σύγχρονο κόσμο.
H μνήμη του ‘22 μας δίνει την αφορμή να μιλήσουμε για τη Μικρασιατική Εκστρατεία και την Καταστροφή, για την οδυνηρή ανταλλαγή πληθυσμών, για την υποδοχή, την ένταξη και την ενσωμάτωση των προσφύγων που αποτέλεσαν ένα δυναμικό και δημιουργικό κομμάτι του πληθυσμού της νεότερης Ελλάδας. Μας δίνει ακόμα την αφορμή να μιλήσουμε και για μια εποχή με μεγάλη δυναμική, ανατρεπτική, λόγω των σημαντικών πολιτικών αλλαγών που παρέσυραν λαούς και πολιτείες. Πάνω απ’ όλα, όμως, μας δίνει την αφορμή να αναλογιστούμε τη μεταχείριση των λαών που γίνεται χωρίς σεβασμό στην ιστορία και τα δικαιώματά τους, τους πρόσφυγες από κάθε σημείο της γης που δοκιμάζονται σκληρά μέσα από τέτοιες αντιξοότητες, πασχίζοντας άλλοτε και σήμερα, να βρουν μια θέση στον σύγχρονο κόσμο.
Για τη συγγραφέαΗ Δέσποινα Δαμιανού γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος του Τμ. Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Παν. Αθηνών και του Τμ. Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ίδιου Πανεπιστημίου. Είναι διδάκτορας Λαογραφίας του Παν. Ιωαννίνων. Δίδαξε φιλολογικά μαθήματα στη Μέση Εκπαίδευση και Λαογραφία μετά την εκλογή της ως Επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης στην Προσχολική Ηλικία στο Δημοκρίτειο Παν. Θράκης. Επίσης, ως πανεπιστημιακός έχει διδάξει με το πρόγραμμα Erasmus στο Παρίσι (Institut National des Langues et Civilizations Orientales-INALCO), στο Μπορντώ (Université Bordeaux-3) και στο Παν. Κύπρου. Ασχολείται με τη μελέτη και την έρευνα του λαϊκού παραμυθιού, την αφήγηση, τον λαϊκό υλικό πολιτισμό, την παραδοσιακή τεχνολογία, καθώς επίσης και με την έρευνα του μικρασιατικού ελληνισμού. Έχει κάνει επιτόπια εθνογραφική έρευνα στη Χίο, τα Κύθηρα, τη Θράκη και τη Ν. Μάκρη Αττικής. Στο συγγραφικό της έργο περιλαμβάνονται τα βιβλία: Τα παραμύθια της Χίου (Ομήρειο Πολιτιστικό Κέντρο Χίου 1994), Λαϊκή Φιλολογία (Συλλογικό, Ελεύθερο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο 2002), Λαϊκές αφηγήσεις, Μύθοι και παραμύθια των Κυθήρων: Φαντασιακή δημιουργία και πραγματικότητα (Εταιρεία Κυθηραϊκών Μελετών 2005), Ιστορίες που δεν τελειώνουν ποτέ… Κειμενικές και εικονογραφικές διασκευές για παιδιά (Συλλογικό, Παπαδόπουλος 2011), Κύθηρα: Οδηγός για παιδιά (Εταιρεία Κυθηραϊκών Μελετών 2015). Έχει πάρει μέρος σε αρκετά συνέδρια και πολλά άρθρα της έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά, πρακτικά συνεδρίων και συλλογικούς τόμους. Είναι πρόεδρος του Μικρασιατικού Συλλόγου Μακρηνών-Λιβισιανών Ν. Μάκρης Αττικής.
24,00 €
ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΙ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ
Εικονογραφημένη Μελέτη
Περιέχει 88 εικονογραφημένες σελίδες, 29 αποτυπώσεις ανεμόμυλων και 11 αποτυπώσεις μηχανισμών!
Με την υποστήριξη: TIMS (International Molinological Society) https://www.molinology.org/
[…] Σκοπός της παρούσας έκδοσης είναι να παρουσιάσει με απλό και κατανοητό τρόπο τον πλούτο και την ποικιλία των Ανεμόμυλων που λειτούργησαν στον τόπο μας τους τελευταίους αιώνες. Να αναδείξει τη σχέση τους με την κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική ζωή των ανθρώπων που έζησαν κοντά τους. Κάθε Ανεμόμυλος ήταν μοναδικός και χαρακτήριζε τον τόπο που χτιζόταν, αλλά και τη ζωή των ντόπιων κατοίκων του. Αυθεντικά, παραδοσιακά έργα μαστοριάς και γνώσης που αποκτήθηκε από γενιά σε γενιά, στο διάβα πολλών αιώνων, και που ένα μεγάλο μέρος της χάθηκε, καθώς οι μαστόροι που τα δημιούργησαν δεν βρίσκονται πλέον στη ζωή.Σημαντική είναι και η καταστροφή που έχει συντελεστεί τα τελευταία χρόνια καθώς οι τρούλες των Ανεμόμυλων έχουν πλέον διαλυθεί, τα δώματά τους έχουν καταρρεύσει, ενώ ελάχιστοι ξύλινοι μηχανισμοί τους έχουν διασωθεί λόγω της φυσικής φθοράς. Σε αυτό βέβαια έχει συντελέσει και ο ίδιος ο άνθρωπος χρησιμοποιώντας τις πέτρες και τα ξύλα των Ανεμόμυλων για νέα κτίσματα. Κάθε Ανεμόμυλος παρουσιάζεται με εικονογράφηση τόσο ως προς την εξωτερική του μορφή, όσο και ως προς την εσωτερική μορφή του μηχανισμού του. Οι περισσότεροι Ανεμόμυλοι του τόπου μας έμοιαζαν με τον πυργόσχημο Ανεμόμυλο του Αιγαίου και αυτός είναι κι ο λόγος που στην παρούσα έκδοση δεν υπάρχουν εικονογραφήσεις του εσωτερικού μηχανισμού σε όλους τους Ανεμόμυλους αυτού του είδους. Η επιλογή τους έγινε με βάση τη διαφορετικότητα της εξωτερική τους μορφής την οποία παρουσίαζαν από τόπο σε τόπο, ενώ βέβαια δεν λείπουν και άλλα είδη Ανεμόμυλων, όπως των Ταβλόμυλων, των Αξετροχάρηδων κ.ά. Επίσης, σε κάποιους Ανεμόμυλους που δεν γνωρίζουμε την πλήρη διαδικασία της άλεσης, όπως στον Ταμπακόμυλο της Χίου, γίνεται απεικόνιση μόνο της εξωτερικής τους μορφής. Την έκδοση συμπληρώνουν ακόμα και Ανεμαντλίες που με τη δύναμη του αέρα και την περιστροφή της φτερωτής τους μπορούσαν να αντλούν νερό από τα βάθη της γης και να ποτίζουν τις καλλιέργειες. Ένα ακόμα δείγμα της επινοητικότητας του λαϊκού μάστορα. Όλες οι εικονογραφήσεις στηρίχτηκαν σε σχέδια, αναφορές από επιτόπιες έρευνες, αλλά και συνεντεύξεις με μυλωνάδες τις οποίες μας διέθεσαν πολλοί επιστήμονες και ερευνητές ακόμα και όσα σταχυολογήσαμε από περιηγητές. Έτσι, ο κάθε Ανεμόμυλος συμπληρώνεται με πληροφορίες για την καταγωγή του, τη λειτουργία του, τη χρήση του, τον τρόπο χτισιματός του, τα μέρη του, αλλά και τη ζωή των ανθρώπων που έζησαν κοντά του. (Από την έκδοση)
Συγγραφείς:
– ΣΤΕΛΙΟΣ Α. ΜΟΥΖΑΚΗΣΕρευνητής Λαογραφίας – ΣυγγραφέαςΙδρυτικό μέλος και τ. Πρόεδρος του Ινστιτούτου των Ελληνικών Μύλων (ΙτΕΜ)Μέλος της The International Molinological Society (TIMS)
– ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΝΟΜΙΚΟΣΑρχιτέκτων – ΣυγγραφέαςΙδρυτικό μέλος και τ. Πρόεδρος του Ινστιτούτου των Ελληνικών Μύλων (ΙτΕΜ)Μέλος της The International Molinological Society (TIMS)
– ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΠΕΗΣΕρευνητής Λαογραφίας – ΣυγγραφέαςΜέλος της The International Molinological Society (TIMS)
24,00 €
ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ ΚΑΪΚΙΑ & ΒΑΡΚΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ (Β’ έκδοση)
Β΄ΕΚΔΟΣΗ
Eικονογραφημένη Μελέτη
116 εικονογραφημένες σελίδες / 36 λεπτομερείς αποτυπώσεις ξύλινων σκαριών / 12 αποτυπώσεις ναυτικών σκηνών
ΠρολογίζουνΑικατερίνη Πολυμέρου-ΚαμηλάκηΟμότ. Eρευνήτρια, τ. Διευθύντρια του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας ΑθηνώνΜέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΥΠΠΟ για την Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της UNESCO
Άρης ΑρβανιτάκηςΝαυπηγός ΜηχανικόςΔιευθύνων Σύμβουλος/Τεχνικός Διευθυντής της «Φοίνιξ Νηογνώμων»)
[…] Στην έκδοση αυτή αναδεικνύεται η πλούσια παράδοση των ελληνικών ξύλινων σκαριών, εξετάζοντας την ιστορία, τη σημασία και την εξέλιξή τους μέσα στους αιώνες. Η μελέτη δεν περιορίζεται μόνο στην περιγραφή των τεχνικών και σχεδιαστικών χαρακτηριστικών τους, αλλά διεισδύει και στον πολιτισμικό τους ρόλο. Τα παραδοσιακά καΐκια και καράβια υπήρξαν μάρτυρες εμπορικών διαδρομών, ψαράδικης ζωής, θαλάσσιων περιπετειών και ανθρώπινων ιστοριών, οι οποίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τη συλλογική μας μνήμη. Ωστόσο, καθώς η σύγχρονη εποχή φέρνει αλλαγές στον τρόπο ζωής και στις τεχνολογίες, η παράδοση των ελληνικών σκαριών βρίσκεται αντιμέτωπη με την πρόκληση της επιβίωσης. Τα ξύλινα σκάφη υποχωρούν μπροστά στα μεταλλικά και πλαστικά και η ξυλοναυπηγική τέχνη απειλείται με εξαφάνιση περισσότερο από ποτέ. Η έκδοση αυτή αποτελεί έναν φόρο τιμής στην παράδοση αυτή, αλλά και μια έκκληση για την προστασία και τη διατήρησή της. Ας εξερευνήσουμε λοιπόν μαζί τα μονοπάτια του χρόνου, ακολουθώντας τα ίχνη που άφησαν τα ελληνικά σκαριά στις θάλασσές μας κι ας ανακαλύψουμε τη σοφία των παλαιών μαστόρων, την καθημερινότητα των ναυτικών μας και την ακατάλυτη σχέση του ελληνικού λαού με το υγρό στοιχείο. Αυτό το ταξίδι δεν είναι μόνο ένα ταξίδι στο παρελθόν, αλλά και μια υπενθύμιση της ευθύνης μας να παραδώσουμε αυτή την πολύτιμη κληρονομιά στις επόμενες γενιές. (Από τον πρόλογο της έκδοσης)
24,00 €
Προτάσεις Για εσάς
Η ΘΕΙΑ ΜΥΓΔΑΛΙΤΣΑ
Σειρά: Τα κλασικά μας διηγήματα
Οι γιορτές πάντα είναι αφορμή για να ξαναβρεθούν μαζί τα μέλη μια οικογένειας. Δεν ισχύει όμως το ίδιο για τη θεία Μυγδαλίτσα και την κόρη της, που χρόνια τώρα περιμένουν να γυρίσει ο ξενιτεμένος γιος της για να γιορτάσουν μαζί του τα Χριστούγεννα. Tι λέτε, θα επιστρέψει ο γιος της για να έρθει ξανά χαρά στο σπιτικό της; Θα καταφέρει αυτή την κρύα νύχτα των Χριστουγέννων να πάει στην εκκλησία του Χριστού στο Κάστρο; Nα προσευχηθεί όπως κάνει πάντα για την επιστροφή του; Ποιο μυστικό τής αποκαλύπτουν οι βοσκοί που χειμάζουν εκεί; Σαν αερικά, ας συνοδεύσουμε τη θεία Μυγδαλίτσα σε αυτό το «ταξίδι» κι ας ανακαλύψουμε μαζί της τις αρετές της ταπεινότητας, της υπομονής και της πίστης. Ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης, με αυτό το τρυφερό διήγημα, καταφέρνει να αγγίξει κάθε ευαίσθητη ψυχή, υμνώντας τον απλό τρόπο ζωής και κάνοντας το θαύμα μια όμορφη πραγματικότητα. Γιατί τα Χριστούγεννα πρέπει να είναι μια αληθινή γιορτή ψυχής και μια ευκαιρία να φωτιστούν ολονών τα σπίτια από τη ζεστασιά της αγάπης.
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης γεννήθηκε στη Σκιάθο (1850) και ανήκε σε πολύτεκνη οικογένεια, αφού ήταν πρωτότοκος γιος ανάμεσα σε 7 αδέλφια. Συγγένευε με έναν άλλο μεγάλο σκιαθίτη συγγραφέα, τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, αφού ο πατέρας του ήταν ξάδερφος της μητέρας του Παπαδιαμάντη. Τελείωσε το Δημοτικό και τις δύο τάξεις του Γυμνασίου (1866) στη Σκιάθο, καθώς δεν υπήρχε Γ΄ τάξη. Κατάφερε, όμως, μετά από καιρό λόγω των οικονομικών προβλημάτων της οικογένειάς του, να τελειώσει το Γυμνάσιο στο Βαρβάκειο της Αθήνας (1871), ενώ μετά γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1872 έγινε τακτικό μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» όπου γνώρισε τους εκδότες Βλάση Γαβριηλίδη και Δημήτριο Κορομηλά, οι οποίοι τον βοήθησαν να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία. Τότε έγραψε και το πρώτο του έργο, το δράμα «Μιχαήλ Κομνηνός, Δεσπότης της Ηπείρου» -βραβεύτηκε στον «Βουτσιναίο Ποιητικό Διαγωνισμό»- που θεωρείται χαμένο ως σήμερα. Έναν χρόνο μετά μετέφρασε από τα λατινικά το ποίημα «Η Βερενίκης κόμη» (1873). Το 1874 ανέλαβε τη δημοσίευση των πρακτικών της Ελληνικής Βουλής στην «Εφημερίδα», ενώ δημιούργησε τη σατιρική εφημερίδα «Αγορά» όπου διακωμωδούσε την πολιτική ζωή του τόπου. Την ίδια χρονιά δημοσίευσε το θεατρικό έργο «Βάρδας Καλλέργης» και ακολούθησαν το θεατρικό έργο «Καταστροφή των Ψαρών» (1876) -βραβεύτηκε στον «Νικοδήμειο Διαγωνισμό»- και το ιστορικό μυθιστόρημα «Δημήτριος ο Πολιορκητής» (1876). Μέχρι το 1880 που διορίστηκε καθηγητής στο Βαρβάκειο και εργάστηκε για 20 χρόνια, δημοσίευσε θεατρικά μονόρακτα, κριτικά άρθρα και ποιήματα σε περιοδικά, εφημερίδες και ημερολόγια της εποχής. Μερικά από αυτά ήταν το «Μη Χάνεσαι» και οι κωμωδίες «Τις πταίει;» (1875) και «Τα δύο δόμινα» (1876). Το 1886 έλαβε το παράσημο του Αργυρού Σταυρού του Σωτήρος. Αργότερα συμμετείχε στον «Λασσάνειο Δραματικό Διαγωνισμό» με τα έργα του «Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως» (1889) και «Χαμάρετο» (1896). Ταξίδεψε κατ’ επανάληψη στην Κωνσταντινούπολη, στο Άγιον Ορος και στους Άγιους Τόπους. Το 1901 παντρεύτηκε στην Αθήνα την Βασιλική Φουλάκη και το 1907 αποφάσισε να εγκαταλείψει τη δημοσιογραφική και λογοτεχνική του δράση. Μετά τον θάνατο της συζύγου του (1914) αποσύρθηκε από την κοσμική ζωή και άρχισε να γράφει εκκλησιαστικές ακολουθίες και να μεταφράζει πατερικά κείμενα (Μέγας Βασίλειος, Γρηγόριος Ναζιανζηνός κ.ά.). Την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών. Το 1919, ο δημοσιογράφος Στέφανος Δάφνης τον έπεισε να τυπώσει μια πρώτη συλλογή των διηγημάτων του, ενώ το 1928 αναγορεύτηκε σε πρόσεδρο μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Τα διηγήματα και οι ταξιδιωτικές εντυπώσεις που δημοσίευσε σε περιοδικά και εφημερίδες της εποχής (1880-1907) εκδόθηκαν σε δύο εξάτομες συλλογές: «Με του βορηά τα κύματα» και «Διηγήματα». Ο Μωραϊτίδης χαρακτηρίζεται για τα ηθογραφικά διηγήματα που έγραψε στην καθαρεύουσα, όπου κυριαρχούν η βαθιά του θρησκευτική πίστη και αγάπη για τη φύση. Έναν μήνα πριν πεθάνει έγινε μοναχός με το όνομα «Ανδρόνικος». Άφησε την τελευταία του πνοή στη Σκιάθο το 1929, από μόλυνση μιας πληγής που είχε στο πόδι από παλιά και για την οποία δεν δέχθηκε θεραπεία.
Λίγα λόγια για τους δημιουργούςΟ Διονύσης Λεϊμονής γεννήθηκε στο Αιτωλικό και σήμερα ζει και εργάζεται στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση στον Βόλο. Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Ιωαννίνων, κάτοχος πιστοποιητικού κατάρτισης στη Δημιουργική Γραφή (Α.Π.Θ.) και απόφοιτος του Τμ. Δημιουργικής Γραφής του Ε.Α.Π. Η μεγάλη του αγάπη για το βιβλίο τον οδήγησε στη δημιουργία της λογοτεχνικής ραδιοφωνικής εκπομπής «Μιλάμε για το βιβλίο» και στην ενεργό συμμετοχή του σε διάφορους οργανισμούς, όπως στην ΙΒΒΥ (Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου), στο Κε.Βι.Μα.Συ. (Κέντρο Βιβλίου Μαγνησιωτών Συγγραφέων) και στον Συνδέσμο Γραμμάτων και Τεχνών Θεσσαλίας. Ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα προωθώντας τη φιλαναγνωσία με συμμετοχή σε διοργανώσεις εκδηλώσεων για το βιβλίο, σε σεμινάρια δημιουργικής γραφής και παρουσιάσεις βιβλίων. Ασχολείται επίσης με την αρθρογραφία σε εφημερίδες και περιοδικά. Από πολύ νωρίς στράφηκε στη συγγραφή παιδικών και νεανικών διηγημάτων. Το «Τέταρτο Αλογάκι» (Πατάκη, 2017), βραβεύτηκε στην ψηφοφορία αναγνωστών του Public (Παιδική λογοτεχνία). Άλλα έργα του: «Η Κολυμβήθρα του Σιλωάμ» (2007), «Το Μυστικό της Δαγκάνας (Π.Ι.Τρ. Κύπρου, 2009), «Το Χαμένο Ταίρι» (Ακρίτας/Eν Πλω, 2009), «Τα Τίμια Δώρα» (Ήρα, 2013), «Δέκατο Έβδομο Κιβώτιο» (Πατάκης, 2014), «Δημιουργική Γραφή στην Α΄, Β΄ και Γ΄ Τάξη Γυμνασίου» (Γράφημα, 2018), «Ο Θαλασσοσφυριχτής» (Αρτέον Εκδοτική, 2018), «Το παιδί με τη Φουστανέλα» (Αρτέον Εκδοτική, 2020), «Άρωμα Ευγένειας» (Νάμα, 2022), «Τα κλασικά μας διηγήματα» (διασκευή σειράς, Αρτέον Εκδοτική, 2021-2025). Επίσης, έχει συμμετάσχει με ποιήματα και πεζά σε συλλογικές εκδόσεις και ανθολογίες.
Η Μαρία Νασοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Γλυφάδα. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Θεολογία. Διδάχτηκε την τέχνη της Αγιογραφίας στη σχολή της Μητροπόλεως Γλυφάδας, που λειτουργεί υπό την αιγίδα του πατρός Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, και κατά τη φοίτησή της στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Μια περίοδο της ζωής της έζησε στον Καναδά όπου εργάστηκε στη Βασιλική Τράπεζα, πάντα όμως ζωγράφιζε ερασιτεχνικά και συμμετείχε σε εκθέσεις, καθώς η ζωγραφική ήταν η μεγάλη της αγάπη. Ασχολήθηκε επαγγελματικά με την αγιογραφία από το 2002 και έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση το 2014. Σήμερα διδάσκει αγιογραφία και εικονογραφεί φορητές εικόνες και τοιχογραφίες σε μουσαμά. Έχει συνεργαστεί με πολλούς εκδοτικούς οίκους για την εικονογράφηση βιβλίων.
26,00 € Original price was: 26,00 €.21,00 €Η τρέχουσα τιμή είναι: 21,00 €.
ΤΟ ΓΙΟΥΣΟΥΡΙ
Σειρά: Τα κλασικά μας διηγήματα
Δέντρα δεν υπάρχουν μόνο στη στεριά, αλλά και στα βάθη της θάλασσας! Όπως το Γιούσουρι, ένα δέντρο θεριό κρυμμένο στα βάθη της, στοιχειωμένο και τόσο δυνατό, που όσοι επιχείρησαν στο διάβα του χρόνου να το ξεριζώσουν δεν τα κατάφεραν! Για αυτό το Γιούσουρι άκουγε από μικρός ο Γιάννος ο Γκάμαρος, και σαν μεγάλωσε κι έγινε θαλασσινός, το ‘βαλε σκοπό στη ζωή του να το κόψει, δείχνοντας σε όλους την ανδρεία του. Πόσο δύσκολο όμως είναι να το βρει μέσα στην απεραντοσύνη της θάλασσας και πόσο θάρρος χρειάζεται να το αντιμετωπίσει, σε πείσμα όλων όσων τον αποτρέπουν από αυτό; Θα καταφέρει άραγε να το νικήσει και να επιστρέψει νικητής στο νησί του; Ο ανθρωπιστής Ανδρέας Καρκαβίτσας, στο διήγημα αυτό από τα «Λόγια της Πλώρης», συνθέτει ζωντανές εικόνες της σκληρής ζωής των θαλασσινών μας ψυχογραφώντας τους και προβάλλοντας μια συμπάθεια για όλους αυτούς που μοχθούν και παλεύουν με τα στοιχειά της φύσης χωρίς ανταμοιβή και αναγνώριση. Ας ζήσουμε κι εμείς την περιπέτεια του Γιάννου κι ας παλέψουμε μαζί του για να νικήσουμε το Γιούσουρι. Γιατί πάντα αξίζει να ονειρευόμαστε και να προσπαθούμε για ένα καλύτερο αύριο, όσο αδύνατο κι αν φαίνεται!
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας γεννήθηκε στα Λεχαινά της Ηλείας (1865), πρωτότοκος γιος της πολύτεκνης οικογένειας του Δημήτρη Καρκαβίτσα και της Άννας Σκαλτσά. Μετά τα πρώτα του γράμματα πήγε Γυμνάσιο στην Πάτρα, όπου μελέτησε κυρίως επτανήσιους λόγιους και πεζογράφους της Α’ Αθηναϊκής Σχολής, ενώ γνωρίστηκε με τον Α. Βαλαωρίτη. Το 1883 γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκεί γνώρισε τον Κ. Παλαμά, τον Κ. Χατζόπουλο και τον Γ. Ξενόπουλο. Την περίοδο εκείνη έληξε και η σχέση του με την Ιολάνθη (Γιούλη) Βασιλειάδη η οποία παντρεύτηκε πλούσιο Αθηναίο, γεγονός που συνετέλεσε στην έμπνευση της ηρωίδας της «Λυγερής» (1896), ενώ ο ίδιος δεν ξαναερωτεύτηκε ποτέ στη ζωή του. Το 1885 δημοσιεύεται το πρώτο του διήγημα «Η Ασήμω» στο περιοδικό «Εβδομάς» του Δ. Καμπούρογλου και συνεχίζει με άλλα διηγήματα, νουβέλες, άρθρα, ταξιδιωτικές εντυπώσεις και λαογραφικά κείμενα, στα «Εκλεκτά Μυθιστορήματα» του Χιώτη και στην «Εστία». Το 1886 αρρώστησε στα Λεχαινά από ελονοσία και πνευμονία. Το 1888 τελείωσε την ιατρική και το ίδιο έτος επισκέφθηκε τη Δωρίδα και τη Παρνασσίδα για να συλλέξει λαογραφικό υλικό για τα διηγήματά του, όμως πάλι αρρώστησε από πνευμονία. Υπηρέτησε ως γιατρός στον στρατό και στο εμπορικό ναυτικό, με αποτέλεσμα να ταξιδέψει σε πολλά μέρη. Το 1889 κατατάχθηκε στον στρατό υπηρετώντας σε Αθήνα, Λάρισα και Μεσολόγγι όπου γνώρισε τις άθλιες συνθήκες ζωής της υπαίθρου, εντυπώσεις τις οποίες αξιοποίησε αργότερα στη νουβέλα του «Ο ζητιάνος» (1897). Το 1891 διορίστηκε υγειονομικός γιατρός στο ατμόπλοιο «Αθήναι» ταξιδεύοντας από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Μεσόγειο, συλλέγοντας υλικό και εμπειρίες από τις οποίες εμπνεύστηκε το ταξιδιωτικό του ημερολόγιο «Σ’ Ανατολή και Δύση» και τη συλλογή διηγημάτων «Λόγια της πλώρης» (1899), ένα από τα κορυφαία έργα του. Ταυτόχρονα συνέχισε να δημοσιεύει διηγήματα σε περιοδικά και εφημερίδες. Το 1895 τελείωσε στην Άμπλιανη Ευρυτανίας, άλλο ένα από τα κορυφαία έργα του, τη νουβέλα «Ο Ζητιάνος» (1896) και άρχισε να γράφει τον «Αρματολό» (ημιτελές μυθιστόρημα, 1906).Αν και ο Καρκαβίτσας άρχισε να γράφει στην καθαρεύουσα τη δεκαετία του 1890, έκανε στροφή προς τη δημοτική υποστήριζοντας σθεναρά το κίνημα των δημοτικιστών. Η γραφή του είναι γεμάτη με παραστατικότητα και δύναμη αντλώντας έμπνευση και ψυχογραφώντας τον λαϊκό άνθρωπο στον οποίο συμπαραστέκεται, ενώ ταυτόχρονα προβάλει κοινωνικά προβλήματα της εποχής του. Το 1898 πήρε το 1ο βραβείο με το διήγημα «Πάσχα στα πέλαγα» στον διαγωνισμό διηγήματος της «Εστίας». Το 1903 δημοσιεύεται «Ο αρχαιολόγος» (1903), ενώ ο ίδιος σταδιακά αρχίζει να ασχολείται κυρίως με την πολιτική και την προώθηση της δημοτικής γλώσσας, αρθογραφώντας στην Ακρόπολη, στον Χρόνο και στον Νουμά. Πήρε μέρος στην ίδρυση της εταιρίας «Η Εθνική Γλώσσα» (1905) και της Λαογραφικής Εταιρίας του Ν. Πολίτη (1908). Το 1910 συμμετείχε στην ίδρυση του «Εκπαιδευτικού Ομίλου» για την αναμόρφωση της Παιδείας, μαζί με τον Ι. Δραγούμη, τον Λ. Μαβίλη κι άλλους. Το 1911 του απονεμήθηκε για τη λογοτεχνική του προσφορά το παράσημο του Αργυρού Σταυρού. Συμμετείχε στο κίνημα στο Γουδί (1909) και στους Βαλκανικούς πολέμους, ενώ όταν το 1916 αντέδρασε στο κίνημα του Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη, αποστρατεύτηκε και εξορίστηκε στη Μυτιλήνη. Επανήλθε το 1920 και δύο χρόνια μετά ζήτησε την αποστράτευσή του. Τότε ανέλαβε μαζί με τον Επ. Παπαμιχαήλ τη συγγραφή και επιμέλεια του Αναγνωστικού της Γ΄, Δ΄ και Ε΄ Δημοτικού. Το 1922 συγκέντρωσε σε δύο τόμους παλαιότερα διηγήματά του: «Διηγήματα για τα παλληκάρια μας» και «Διηγήματα του γυλιού». Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας μαζί με τον Αλ. Παπαδιαμάντη και τον Γ. Βιζυηνό υπήρξαν μεγάλοι εκπρόσωποι της ηθογραφίας, ενώ ήταν και ο κύριος εκπρόσωπος του νατουραλισμού στη νεοελληνική λογοτεχνία. Όμως οι κακουχίες των ταξιδιών είχαν ήδη επιδεινώσει την υγεία του. Πέθανε το 1922 σε ηλικία 57 ετών από φυματίωση του λάρυγγα και πικραμένος από την αποτυχία της «Μεγάλης Ελλάδας» και της Μικρασιατικής Καταστροφής που επακολούθησε. Σύντροφός του σε αυτά τα τελευταία χρόνια ήταν η Δέσποινα Σωτηρίου.
Λίγα λόγια για τους δημιουργούςΟ Διονύσης Λεϊμονής γεννήθηκε στο Αιτωλικό και σήμερα ζει και εργάζεται στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση στον Βόλο. Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Ιωαννίνων, κάτοχος πιστοποιητικού κατάρτισης στη Δημιουργική Γραφή (Α.Π.Θ.) και απόφοιτος του Τμ. Δημιουργικής Γραφής του Ε.Α.Π. Η μεγάλη του αγάπη για το βιβλίο τον οδήγησε στη δημιουργία της λογοτεχνικής ραδιοφωνικής εκπομπής «Μιλάμε για το βιβλίο» και στην ενεργό συμμετοχή του σε διάφορους οργανισμούς, όπως στην ΙΒΒΥ (Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου), στο Κε.Βι.Μα.Συ. (Κέντρο Βιβλίου Μαγνησιωτών Συγγραφέων) και στον Συνδέσμο Γραμμάτων και Τεχνών Θεσσαλίας. Ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα προωθώντας τη φιλαναγνωσία με συμμετοχή σε διοργανώσεις εκδηλώσεων για το βιβλίο, σε σεμινάρια δημιουργικής γραφής και παρουσιάσεις βιβλίων. Ασχολείται επίσης με την αρθρογραφία σε εφημερίδες και περιοδικά. Από πολύ νωρίς στράφηκε στη συγγραφή παιδικών και νεανικών διηγημάτων. Το «Τέταρτο Αλογάκι» (Πατάκη, 2017), βραβεύτηκε στην ψηφοφορία αναγνωστών του Public (Παιδική λογοτεχνία). Άλλα έργα του: «Η Κολυμβήθρα του Σιλωάμ» (2007), «Το Μυστικό της Δαγκάνας (Π.Ι.Τρ. Κύπρου, 2009), «Το Χαμένο Ταίρι» (Ακρίτας/Eν Πλω, 2009), «Τα Τίμια Δώρα» (Ήρα, 2013), «Δέκατο Έβδομο Κιβώτιο» (Πατάκης, 2014), «Δημιουργική Γραφή στην Α΄, Β΄ και Γ΄ Τάξη Γυμνασίου» (Γράφημα, 2018), «Ο Θαλασσοσφυριχτής» (Αρτέον Εκδοτική, 2018), «Το παιδί με τη Φουστανέλα» (Αρτέον Εκδοτική, 2020), «Άρωμα Ευγένειας» (Νάμα, 2022), «Τα κλασικά μας διηγήματα» (διασκευή σειράς, Αρτέον Εκδοτική, 2021-2025). Επίσης, έχει συμμετάσχει με ποιήματα και πεζά σε συλλογικές εκδόσεις και ανθολογίες.
Ο Ραφαήλ Ελκάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1997 και από μικρός αγάπησε τη ζωγραφική. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ωστόσο τον κέρδισε το πάθος του για την εικονογράφηση, καθώς και για τη βυζαντινή μουσική την οποία γνώρισε στα φοιτητικά του χρόνια. Έτσι απέκτησε μια θέση στην καρδιά του, δίπλα στη ζωγραφική. Έχει συμμετάσχει σε εικονογραφημένες εκδόσεις σαν συνεργάτης και έχει εικονογραφήσει τις εκδόσεις: «Επιτέλους Κυριακή!» (Εκδόσεις Μυριόβιβλος, 2007), «Το κορίτσι που ζωγράφιζε τον άνεμο» (Αρτέον Εκδοτική, 2024).
26,00 € Original price was: 26,00 €.21,00 €Η τρέχουσα τιμή είναι: 21,00 €.
ΒΑΤΡΑΧΟΠΟΝΤΙΚΟΠΟΛΕΜΟΣ
Σειρά: Τα κλασικά μας διηγήματα
Πόλεμοι έγιναν και γίνονται πολλοί! Άλλοι για την εξουσία, άλλοι για το κέρδος κι άλλοι για την… τιμή! Κάπως έτσι, ο άδικος χαμός του γιου του βασιλιά Ψωμοφάγου από τον Φουσκομάγουλο, θα οδηγήσει σε μεγάλο πόλεμο τους Ποντικούς με τους Μπακάκους, που όμοιό τους ο κόσμος δεν έχει ματαδεί. Τι μπορεί όμως να γύρευε ένας ποντικός στη λίμνη ; Πόσο σημαντικά είναι τα επιχειρήματα για την αρχή ενός πολέμου και ποιες οι συνέπειές του; Και οι θεοί του Ολύμπου, ποια θέση θα πάρουν σε αυτή την αντιπαράθεση κάτω στη Γη; Μια παρωδία της Ιλιάδας του Ομήρου, που διακωμώδησε ένας άγνωστος αρχαίος ποιητής και διασκεύασε αργότερα, έμμετρα και χιουμοριστικά ο Ιωάννης Βηλαράς, για να μας γνωρίσει το λάθος του πολέμου, τη σημαντικότητα των επιλογών μας, αλλά και την προτροπή κανείς να μην υπερβαίνει τα μέτρα που του όρισε η φύση!
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Ιωάννης Βηλαράς γεννήθηκε στα Κύθηρα (1771) όμως μεγάλωσε και σπούδασε στα Ιωάννινα, πατρίδα του πατέρα του, από τον οποίο έμαθε μαθηματικά, λατινικά, γαλλικά και ιταλικά. Άρχισε τις σπουδές του στην ιατρική το 1794 στην Πάδοβα της Ιταλίας, συνέχισε στην Μπολόνια και κατέληξε το 1797 στη Βενετία όπου γνώρισε πολλά μέλη της Φιλικής Εταιρείας. Το 1800 επέστρεψε στα Ιωάννινα, όπου διορίστηκε γιατρός του Αλή πασά, του γιου του Βελή και του χαρεμιού. Μάλιστα, ακολούθησε τον Αλή πασά στις εκστρατείες του στη Θεσσαλία, στην Πελοπόννησο και στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες (1812-1817). Ο Βηλαράς αν και ασκούσε το επάγγελμα του γιατρού, ασχολήθηκε επίσης με τη φιλολογία, τη φιλοσοφία και τη βοτανική. Επικοινωνούσε με τον πνευματικό κόσμο των Ιωαννίνων (Αθανάσιο Ψαλίδα κ.ά.), αλληλογραφούσε με σημα-ντικά μέλη της κοινωνίας του Φαναρίου και αγωνίστηκε για την αναγέννηση του ελληνικού έθνους και πολιτισμού. Πρόβαλε την αξία της δημοτικής γλώσσας, θεωρείται από τους πρώτους ποιητές του νεοελληνικού πολιτισμού και έθεσε τις βάσεις για τη νεότερη λογοτεχνία μας. Επηρεασμένος από τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, ήταν πολύ προοδευτικός στις ιδέες του, αφού στο έργο του «Ρομέηκη Γλόσα» (Κέρκυρα, 1814) πρότεινε ακόμα και τη φωνητική, αντί την ιστορική ορθογραφία. Αυτό ήταν και το μοναδικό του έργο που τυπώθηκε. Τα ποιήματά του -που ήταν πάντα σε στίχο ομοιοκατάληκτο- διακρίνονται σε σατιρικά όπου προσπαθούν να μας διδάξουν και σε ερωτικά όπου υμνούν τη δύναμη του έρωτα και εξελίσσονται σε βουκολικά ειδυλλιακά τοπία. Από τα πιο όμορφα ποιήματά του -και το μοναδικό που έχει σχέση με την οικογένειά του- βρίσκεται σ’ ένα πατρικό γράμμα προς έναν από τους δυο γιους του. Ο Βηλαράς έγραψε έμμετρους μύθους, γλωσσικά δοκίμια, διατριβές, επιστολές, διδακτικά κείμενα, μεταφράσεις και πεζογραφήματα όπως: «Ο Λογιότατος ταξιδιώτης», «Ο Λογιότατος ή ο Κολοκυθούλης», «Αμαρτία» και «Γνώθι σαυτόν». Μετά την πολιορκία των Ιωαννίνων από τα τουρκικά στρατεύματα, εγκατέλειψε τον Αλή πασά και κατέφυγε στο Τσεπέλοβο, όπου μάλιστα πήρε μέρος και στην οργάνωση της Επανάστασης στην Ήπειρο. Εκεί άφησε και την τελευταία του πνοή (1823) σε ηλικία 53 χρονών. Το 1827, μετά τον θάνατο του Αλή πασά, ο Αθανάσιος Πολίτης τύπωσε στην Κέρκυρα την πρώτη συγκεντρωτική έκδοση ποιημάτων και πεζών του.
Λίγα λόγια για τους δημιουργούςΟ Διονύσης Λεϊμονής γεννήθηκε στο Αιτωλικό της Αιτωλοακαρνανίας κι από πολύ νωρίς στράφηκε στη συγγραφή παιδικών και νεανικών ιστοριών. Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Ιωαννίνων και ζει στη Νέα Ιωνία Βόλου όπου εργάζεται στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Ασχολείται με την αρθρογραφία σε εφημερίδες και περιοδικά, τη συγγραφή λογοτεχνικών έργων, την επιμέλεια και κριτική έργων για παιδιά και ενήλικες, την παρουσίαση βιβλίων, τη διοργάνωση φιλολογικών-λογοτεχνικών εκδηλώσεων και τη διοργάνωση σεμιναρίων δημιουργικής γραφής για παιδιά, ενήλικες και εκπαιδευτικούς (πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης). Είναι κάτοχος πιστοποιητικού κατάρτισης στη Δημιουργική Γραφή από το Α.Π.Θ., μεταπτυχιακού τίτλου στο Τμήμα Δημιουργικής γραφής του Ε.Α.Π. από το Παν. Δυτικής Μακεδονίας και υποψήφιος διδάκτορας στο Α.Π.Θ. Επιμελήθηκε και παρουσίαζε για 8 χρόνια τη λογοτεχνική ραδιοφωνική εκπομπή «Μιλάμε για το βιβλίο» στο «Ράδιο 1» του Βόλου. Διατηρεί τη στήλη «11+1 ερωτήσεις» στο Bookia.gr με συνεντεύξεις συγγραφέων και εικονογράφων και είναι αρχισυντάκτης εβδομαδιαίας λογοτεχνικής εκπομπής για το παιδικό βιβλίο στη WebTv του Bookia.gr, ενώ συμμετέχει σε επιτροπές συγγραφέων για κρίση παιδικών βιβλίων. Από πολύ νωρίς στράφηκε στη συγγραφή παιδικών και νεανικών διηγημάτων: «Η Κολυμβήθρα του Σιλωάμ» (Παππάς, 2007), «Το Μυστικό της Δαγκάνας (Π.Ι.Τρ. Κύπρου, 2009), «Το Χαμένο Ταίρι» (Ακρίτας/Eν Πλω, 2009), «Τα Τίμια Δώρα» (Ήρα, 2013), «Δέκατο Έβδομο Κιβώτιο» (Πατάκης, 2014), «Τέταρτο Αλογάκι» (Πατάκης, 2017 /Βραβείο Public), «Δημιουργική Γραφή στην Α΄, Β΄ και Γ΄ Γυμνασίου» (Γράφημα, 2018), «Ο Θαλασσοσφυριχτής» (Αρτέον Εκδοτική, 2018), «Ημερολόγιο δημιουργικής γραφής» (Γράφημα, 2019), «Τα χέρια της θεάς» (Πατάκης, 2020), «Το Παιδί με τη Φουστανέλα» (Αρτέον Εκδοτική, 2020), «Άρωμα Ευγένειας» (Νάμα, 2022).
Ο Πρόδρομος Μάνου γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε γραφιστική και παρακολούθησε σεμινάρια χαρακτικής και αγιογραφίας με δασκάλους τους Β. Χάρο, Γ. Γουρζή, Ά. Κομιανού, Β. Τσαλαματάβ και Γ. Κόρδη. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο ΠA.Δ.Α. και από το 2001 διδάσκει γραφιστική στο Τμήμα Γραφιστικής και Οπτικής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Δυτ. Αττικής. Έχει επιμεληθεί καλλιτεχνικά το Λαογραφικό Μουσείο Αμαρουσίου και το Μουσείο 13 ΔΕΕ, έχει εικονογραφήσει ιδιωτικά εκκλησάκια και φορητές εικόνες, έχει σχεδιάσει εξώφυλλα, αφίσες και δίσκους με πρώτο σταθμό την εταιρεία Polygram και πολλές έντυπες και ηλεκτρονικές εφαρμογές οπτικής επικοινωνίας. Παράλληλα ζωγραφίζει τοίχους σπιτιών, ξύλινα πορτρέτα τεχνοτροπίας Φαγιούμ, βότσαλα, παιδικά έπιπλα και κάθε καλοκαίρι σκαλίζει ξύλινες μαγκούρες, επλουτίζοντας τη μεγάλη του συλλογή. Βιβλία που έχει εικονογραφήσει: «Το δέντρο του μικρού μας κόσμου» (Αρτέον Εκδοτική, 2019), «Το παιδί με τη φουστανέλα» (Αρτέον Εκδοτική, 2020), «Τα ξωτικά του τόπου μας», (Αρτέον Εκδοτική, 2022).
26,00 € Original price was: 26,00 €.21,00 €Η τρέχουσα τιμή είναι: 21,00 €.
ΤΑ ΨΗΛΑ ΒΟΥΝΑ
Σειρά: Τα κλασικά μας διηγήματα
Ο τόπος μας είναι γεμάτος βουνά! Στέκουν ακίνητα και μας καλούν κοντά τους με τη μεγαλοπρέπεια και την απόλυτα φαινομενικά ηρεμία τους. Μέσα όμως στα πλούσια και πυκνά δάση τους, κρύβουν αμέτρητες ζωές και εκπλήξεις. Τρεις φωτιές, που άναψαν σ’ ένα τέτοιο βουνό, περίμενε μια παρέα παιδιών για να το εξερευνήσουν. Να γνωρίσουν έναν άλλο κόσμο. Τι θα συμβεί όμως όταν βρεθούν εκεί στήνοντας έναν μικρό οικισμό; Θα καταφέρουν να ανταποκριθούν στις προκλήσεις που θα αντιμετωπίσουν; Πόσο θ’ αλλάξει η ζωή όλων, μετά από αυτή την περιπέτεια και συμβίωση; Ας ζήσουμε κι εμείς μαζί τους μέσα στη φύση, όπου τίποτα δεν περισσεύει και γεμίζει δώρα τον άνθρωπο. Κι ας ανακαλύψουμε μαζί τους πως οι δυσκολίες αντιμετωπίζονται καλύτερα όταν συνεργαζόμαστε μεταξύ μας. Ο ευαίσθητος για το φυσικό περιβάλλον Ζαχαρίας Παπαντωνίου κατορθώνει σε αυτό το διήγημα να γνωρίσει στους μικρούς μας αναγνώστες τη σημασία της γνώσης, της δημιουργικότητας, της συνεργασίας, της ελευθερίας, της εργατικότητας και της προσφοράς στην καθημερινότητά τους. Ένα διαχρονικό βιβλίο σταθμός στο εκπαιδευτικό μας σύστημα που καθιέρωσε τη δημοτική γλώσσα, διαπαιδαγώγησε γενιές Ελλήνων και γνώρισε τη σημασία του συλλογικού πνεύματος στους μικρούς μας φίλους!
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου γεννήθηκε στο Καρπενήσι (1877) και ήταν γιος του δασκάλου Λάμπρου Παπαντωνίου. Είχε άλλα τρία αδέλφια, τον Θανάση, τον Χαρίλαο και τη Σοφία. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο Καρπενήσι και αφού τελείωσε το Γυμνάσιο γράφτηκε στην Ιατρική, χωρίς όμως να αποφοιτήσει, αφού αγάπησε τη γραφή και τη δημοσιογραφία. Το 1897 άρχισε να αρθρογραφεί στην «Ακρόπολη» του Βλ. Γαβριηλίδη. Ταυτόχρονα παίζει σαν ερασιτέχνης ηθοποιός στο θέατρο «Αθήναιον», σπουδάζει ζωγραφική, ενώ δημοσιεύει και το πρώτο του διήγημα «Ο ψωμάς». To 1897 συγκλονισμένος από την ελληνική ήττα στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο κυκλοφορεί την πρώτη του ποιητική συλλογή «Πολεμικά τραγούδια». Το 1900 γίνεται αρχισυντάκτης στο σατυρικό έντυπο «Σκριπ» και συνεχίζει το 1906 να δημοσιογραφεί στις εφημερίδες «Χρόνος» και «Εμπρός», ενώ το 1908 γίνεται ανταποκριτής της δεύτερης στο Παρίσι. Το 1904 ιδρύει μαζί με άλλους λογοτέχνες (Λάμπρο Πορφύρα, Ιωάννη Κονδυλάκη, Κωνσταντίνο Χατζόπουλο, Ανδρέα Καρκαβίτσα κ.ά.) την εταιρία «Η Εθνική Γλώσσα», με σκοπό την υπεράσπιση της δημοτικής γλώσσας. Στο Παρίσι γνώρισε τα νέα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής και άρχισε να αρθογραφεί και σε γαλλικές εφημερίδες. Το 1911 γυρνώντας από το Παρίσι γνωρίζει τον Ελευθέριο Βενιζέλο, μέσω του δημοσιογράφου Στέφανου Γρανίτσα και μεταξύ 1912 και 1916 διετέλεσε κατά σειρά νομάρχης Ζακύνθου, Κυκλάδων, Μεσσηνίας και Λακωνίας. Την περίοδο αυτή, σχέδια και γελοιογραφίες του σε διάφορα περιοδικά, βραβεύτηκαν σε έκθεση ζωγραφικής στο Ζάππειο. Το 1914 βραβεύτηκε μαζί με την Ελένη Μ. Νεγρεπόντη (Ελένη Ουράνη) και τον Στέλιο Σπεράντζα στον επίσημο διαγωνισμό Στρατιωτικών Ποιημάτων που είχε προκυρήξει ο Ελ. Βενιζέλος. Το 1917 πεθαίνει ο πατέρας του και το 1918 γράφει μαζί με τους Αλ. Δελμούζο, Δ. Ανδρεάδη, Π. Νιρβάνα και Μ. Τριανταφυλλίδη «Τα ψηλά βουνά», μετά από ανάθεση του Υπουργείου Παιδείας της επαναστατικής κυβέρνησης Βενιζέλου. Το βιβλίο αυτό αποτέλεσε το αναγνωστικό της Γ΄τάξης του δημοτικού σχολείου. Την ίδια χρονιά διορίστηκε πρόεδρος της Εθνικής Πινακοθήκης, όπου κατάφερε να την εμπλουτίσει με έργα αξιόλογων ελλήνων ζωγράφων της εποχής (Λύτρας, Γύζης, Μαλέας, Παρθένης, Θεοτοκόπουλος). Το 1919 συμμετέχει στη συγγραφή του αναγνωστικού «Αλφαβητάρι με τον Ήλιο», ενώ ο ίδιος βιώνει ένα ακόμα δράμα, καθώς αυτοκτονεί ο αδελφός του Θανάσης. Συντετριμμένος, εκδίδει στη μνήμη του την ποιητική συλλογή «Τα χελιδόνια», η οποία επανεκδόθηκε το 1931 με τίτλο «Παιδικά τραγούδια». Την ίδια χρονιά ο Βενιζέλος χάνει τις εκλογές και οι αντιβενιζελικοί καίνε δημοσίως «Τα ψηλά βουνά» και άλλα αναγνωστικά της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στην πλατεία Συντάγματος ως αντεθνικά. Το 1923 εκδίδει την ποιητική συλλογή του «Πεζοί ρυθμοί» και τους τρεις τόμους των «Νεοελληνικών αναγνωσμάτων» για τις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Του απονέμεται το «Εθνικό Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών» και στη συνέχεια διορίζεται καθηγητής στο Αμαλίειο Ορφανοτροφείο και τη Σχολή Καλών Τεχνών. Το 1927 εκδίδει τη συλλογή διηγημάτων του «Διηγήματα», ενώ ανεβαίνει στη σκηνή «Κοτοπούλη» το θεατρικό του έργο «Ο όρκος του πεθαμένου». Με την επανεκλογή του Ελ. Βενιζέλου επιστρέφει στα σχολεία το έργο του «Τα ψηλά βουνά». Το 1934 πεθαίνει και ο αδελφός του Χαρίλαος και μέχρι το 1938 εκδίδει τα έργα: «Παιδικά τραγούδια», «Θεία δώρα», «Ο Όθων και η Ρωμαϊκή Δυναστεία», «Το Άγιον Όρος», «Βυζαντινός όρθρος», «Η θυσία». Το 1938 αναγορεύτηκε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα της λογοτεχνίας και κατά την εκλογή του, εκφώνησε τον εναρκτήριο λόγο του για τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο στη δημοτική, όπου για πρώτη φορά ακούστηκε στην αίθουσα του ιδρύματος η δημοτική γλώσσα. Τα γραπτά του Ζαχαρία Παπαντωνίου δείχνουν έναν ευαίσθητο άνθρωπο με οικουμενικές αξίες και με μεγάλη αγάπη για τα παιδιά και τη φύση. Τα μηνύματά του είναι διαχρονικά και αγγίζουν ευαίσθητα θέματα κάθε ανθρώπου, ενώ το αναγνωστικό του «Τα ψηλά βουνά» εξακολουθεί να είναι ακόμα και σήμερα αντιπροσωπευτικό των ελληνικών γραμμάτων στη σύγχρονη εποχή. Πολλές σκηνές και εικόνες τους που περιγράφει σε αυτό το αναγννωστικό, είναι δικά του βιώματα από τη ζωή του στο Καρπενήσι. Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου πέθανε από ανακοπή την 1η Φεβρουαρίου 1940 μέσα στο τραμ, καθώς πήγαινε στην Ακαδημία, σε ηλικία 63 ετών.
Λίγα λόγια για τους δημιουργούςΟ Διονύσης Λεϊμονής γεννήθηκε στο Αιτωλικό της Αιτωλοακαρνανίας. Από πολύ νωρίς στράφηκε στη συγγραφή παιδικών και νεανικών ιστοριών. Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Ιωαννίνων. Ζει στη Νέα Ιωνία Βόλου και εργάζεται στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Ασχολείται με την αρθρογραφία σε εφημερίδες και περιοδικά καθώς και με τη συγγραφή λογοτεχνικών έργων. Ασχολείται με την επιμέλεια και κριτική έργων για παιδιά και ενήλικες, την παρουσίαση βιβλίων, πολλά από τα οποία έχει προλογίσει ο ίδιος, τη διοργάνωση φιλολογικών-λογοτεχνικών εκδηλώσεων, τη διοργάνωση σεμιναρίων δημιουργικής γραφής για παιδιά και ενήλικες, αλλά και σε εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (κάτοχος πιστοποιητικού κατάρτισης στη Δημιουργική Γραφή από το Α.Π.Θ.) Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στο Τμήμα Δημιουργικής γραφής του Ε.Α.Π. από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και υποψήφιος διδάκτορας στο Α.Π.Θ. Επιμελήθηκε και παρουσίαζε για 8 χρόνια τη λογοτεχνική ραδιοφωνική εκπομπή «Μιλάμε για το βιβλίο» στο Ράδιο 1 του Βόλου. Διατηρεί τη στήλη «11+1 ερωτήσεις» στο Bookia.gr με συνεντεύξεις συγγραφέων και εικονογράφων. Είναι αρχισυντάκτης εβδομαδιαίας λογοτεχνικής εκπομπής για το παιδικό βιβλίο στη Web Tv του Bookia.gr, ενώ συμμετέχει σε επιτροπές συγγραφέων για κρίση παιδικών βιβλίων. Από πολύ νωρίς στράφηκε στη συγγραφή παιδικών και νεανικών διηγημάτων. Δυο από αυτά, το «Δέκατο Έβδομο Κιβώτιο» (Πατάκης, 2014) και το «Τέταρτο Αλογάκι» (Πατάκης, 2017), βραβεύτηκαν στην ψηφοφορία αναγνωστών του Public. Άλλα έργα του: «Η Κολυμβήθρα του Σιλωάμ» (Παππάς, 2007), «Το Μυστικό της Δαγκάνας (Π.Ι.Τρ. Κύπρου, 2009), «Το Χαμένο Ταίρι» (Ακρίτας/Eν Πλω, 2009), «Τα Τίμια Δώρα» (Ήρα, 2013), «Δημιουργική Γραφή στην Α΄, Β΄ και Γ΄ Τάξη Γυμνασίου» (Γράφημα, 2018), «Ο Θαλασσοσφυριχτής» (Αρτέον Εκδοτική, 2018), «Ημερολόγιο δημιουργικής γραφής» (Γράφημα, 2019), «Τα χέρια της θεάς» (Πατάκης, 2020), «Το Παιδί με τη Φουστανέλα» (Αρτέον Εκδοτική, 2020), «΄Αρωμα Ευγένειας» (Νάμα, 2022).
Η Εύα Καραντινού είναι ζωγράφος, απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας, με δάσκαλο τον Δημήτρη Μυταρά. Έχει διδάξει σχέδιο, τεχνικές ζωγραφικής και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Ασχολείται επαγγελματικά με την βυζαντινή αγιογραφία, τον σχεδιασμό και τη μελέτη εσωτερικών χώρων, καθώς και με την εικονογράφηση παιδικών βιβλίων. Συνολικά, έχει εικονογραφήσει πάνω από 200 παιδικά βιβλία.
26,00 € Original price was: 26,00 €.21,00 €Η τρέχουσα τιμή είναι: 21,00 €.
